KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/3407 E., 2015/4485 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık ... hakkındaki temyiz isteğinin incelenmesinde;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'in, 07/01/2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA,
B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların, yakalandıkları 07.12.2007 tarihinden müşteki beyanlarına göre yaklaşık bir ay kadar önce, deniz kenarında bulunan müştekiye ait baraka yakınındaki açıkta duran kayık motoru pervanesi, pervane şaftı ve hurda demirini araca yükleyip götürmeleri, 07.12.2007 tarihinde de yine aynı yere gelerek açıkta bulunan müştekiye ait kurşun maddeleri, bağlama demiri, demir çubukları, ocak, kablo ve sanayi tüpü gibi malzemeleri araca yüklerken kolluk görevlileri tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda,
sanıkların eylemlerinin suç tarihleri arasındaki zaman dilimi dikkate alındığında bir suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, tamamlanmış eylemden bir kez mahkumiyet hükmü kurulup cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırılması yerine suç kastının yenilendiğine dair delillerde gösterilmeden iki ayrı suçu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/3407, K. 2015/4485, 29 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama