Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/46 K.2015/1518

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanığın Müşteki ...'a karşı işlemiş olduğu Hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

1- 11/11/2003 tarihli bilirkişi raporuna göre; müştekiye ait el arabasının kilitlemiş olduğu zincirin muhkem ve sağlam olduğunu tespit edilmesi karşısında; 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesi yerine 491/2. maddesi ile uygulama yapılması,... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.03.1986 tarih, 503-161 sayılı ve 13/03/2002 infaz tarihli ilamı uyarınca aynı nevi suçtan mükerrir olan sanığa verilen cezadan TCK'nın 522/son maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, oluş, kabul ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu aracı çalarak başka bir suçta kullandıktan sonra eşyaları götürürken müşteki tarafından çevrede yapılan araştırma ile bulunduğunun anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, somut olayla ilgili 765 sayılı TCK’nın 493/1 522 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b,151 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak değerlendirilip uygulanarak verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması; hükmolunan sonuç ceza sanık lehine olduğu ve karşı temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafisinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın Müşteki ...'a karşı işlemiş olduğu hırsızlık-işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522/1. maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53, 116/2, 53, 151/1, 53 maddeleri uyarınca, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Kanuna göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre;

a- Sanık hakkında lehine olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulurken suç tarihi itibariyle mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları uzlaşma hükümlerine tabi olduğu halde tarafların uzlaşma hususunda beyanları alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 03.07.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinin 58/6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

c- Oluş, kabul ve dosya kapsamına göre suçun işlendiği saatin 04:00 ile 04:45 arasında olduğu, dosya arasında yer alan güneş doğuş batışını gösteren çizelgeye göre 05:39'da güneşin doğduğu, 04:39 da gecenin sona erdiği anlaşılması karşısında; eylemin gece sayılan saatte işlendiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümde 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

d- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,