Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/5486 K.2015/7762

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından sanıkların müştekinin zararını karşılamamış oldukları anlaşıldığından, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre, mağdurun işyerinin bahçesine kilitleyerek parkettiği aracının camı fitilinden çıkarılarak içerisinden suça konu eşyaların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, suça konu eşyaların değeri de belirlendikten sonra,

sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1 522. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 151/1. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp (mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları açısından uzlaşma koşulları da değerlendirilerek) her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de 5237 sayılı Yasa hükümleri ile yapılan uygulamanın sanıkların lehine olduğunun anlaşılması karşısında;

sonuca etkili olmadığından ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.11.2015 tarih, 2014/140 E 2015/85 K sayılı kararı ile kısmen iptal edilmiş olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,