Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/6229 K.2015/8542

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin karar kısmında, sanık ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 100-46 sayılı ilamını tekrrüre esas aldığını belirttiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında hırsızlık suçu uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 145/1. maddesi gereğince belirlenen hapis cezasından, aynı Yasa'nın 168/2. maddesi uyarınca “1/3” oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası yapılarak, özgürlüğü bağlayıcı cezanın "2 yıl 2 ay 20 gün ” yerine, “1 yıl 8 ay” biçiminde belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, sanıkların olay günü müşteki kurumun veznesinden 500 TL çalmaktan ibaret eylemlerinde değer azlığı kavramının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyları dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının hükmolunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmelerine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,