Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/7630 K.2015/9026

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih,2008/2-149 esas,2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği ve CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması;

kurulan hükümlerin sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, geçmiş hükümlülüğü bulunmayan, suçunu ikrar edip, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanık hakkında TCK'nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi ilişkin düzenlemeye göre daha lehe olduğu gözetilmeden ve gerekçeli kararda tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yakalama üst arama tutanağına göre sanıkların şüphe üzerine durdurulup yapılan kimlik kontrolüyle yaralama suçundan arandıklarının tespiti üzerine yapılan üst aramalarında sanık ...'in üzerinden bir adet sim kartı olmayan cep telefonu ile sanık ...'in de üzerinden ...'e ait kimlik çıkması üzerine bu konuyla ilgili polislerin izahat istemesi üzerine sanıkların telefonun ve çatıya sakladıkları diğer telefonun müracaatları dahi bulunmayan mağdurlara ait olduğunu söyleyip iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında her iki mağdura yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümde, TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızalarının olup olmadığının müştekilere sorularak bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık ...'ün diğer sanık ... ile birlikte mağdurların yanına hırsızlık amacıyla gittikleri, mağdurların telefonlarını sanık ...'in mesaj çekecem bahanesiyle aldığı, sonra olay yerinden kaçarak hırsızlık olayından haberdar olan sanık ... ile buluştukları, sanık ...'ün suça konu telefonu sanık ...'e verdiği ve hep birlikte hırsızlığa konu telefonları sanık ...'in yakınına ait kimlik ile satmaya çalıştıklarının sanıklar ve mağdurlar anlatımları ile de 08.04.2010 tarihli Yakalama Tutanağında belirlenmesine karşın bu hususlar değerlendirilip tartışılmadan her iki sanık hakkında suçu işledikleri yolunda yeter kanıt olmadığı suçunun subuta ermediği biçimindeki yetersiz gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde, diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

5- 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, soruşturma ve kovuşturma evresinde, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

.