Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/18022 K.2012/10959

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini ve davacının ayrıca alacak davası açmakla feshin geçerliliğini kabul ettiğini öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fesih öncesi davranışları ve verimsizliğine ilişkin olarak savunması alınmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliği kabul edilmiş ise de, fesih bildiriminde dayanılan sebep, yeniden yapılanma çerçevesinde organizasyon değişikliğine gidilmesi olup, davacının yazılı savunmasının alınmasını gerektiren bir durum olmadığı açıktır. Bu itibarla, söz konusu gerekçenin dosya içeriğine uygun düşmediği değerlendirilmiştir. Ne varki, davalı işveren yargılama sürecinde fesih bildiriminde belirtilen olguları ispat yönünde dosyaya herhangi bir delil sunmamış, dolayısıyla feshin geçerli sebebe dayandığını ispatlayamamıştır. Bu sebeple mahkemece davacının işe iadesi yönünde oluşturduğu hüküm sonuç itibariyle doğru bulunmuştur.

Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, söz konusu tazminatın davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeblerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.