Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/18355 K.2012/14099

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından hiç bir gerekçe gösterilmeden savunması alınmadan feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin 30.10.2010 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi gereğince işletmenin, iş yerinin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle geçerli bir fesih nedenine dayalı olarak feshedildiğini, sektördeki rekabet, ülkemizin içinde bulunduğu durum ve şirketin faaliyetlerinin durmaması için bunların yapılmasının zorunlu hale geldiğini, şirkette çıkartılan personelin yerine yenisinin alınmadığını, davacının iş akdi işyerinin işletmenin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle tazminatlarını da ödemek suretiyle geçerli bir şekilde feshedildiğini, fesih nedeninin ibraname ile bildirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin 2008-2009-2010 tarihlerinde faaliyet zararı olduğu kar elde edemediği, hava yolu taşımacılığındaki son dönemlerde yaşanan bilet fiyatlarındaki ucuzluk ve karayolu taşımacılığına göre daha hızlı ve uygun ücret nedeniyle davalı işyerinin gelirlerinin azaldığı ve giderlerinin arttığı ve davalı şirket yönetimi dışında gerçekleşen bu neden ve diğer nedenlerle davalı işveren tarafın aldığı yönetim kurulu kararı ile giderlerin azaltılması için küçülme yönünde işletmesel karar alındığı ve bu kararın objektif ve samimi şekilde uygulanmış olduğu, davacının yaptığı iş ve meslek unvanı nedenleriyle şirket bünyesinde başka bir şekilde değerlendirilme imkanının da bulunmadığı, feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı

şekilde, 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır.

Fesih beyanının 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani kanuni geçerlilik şartına uygun aslının da muhatap işçiye ulaşması zorunludur.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, 4857 Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin, işin ve işyerinin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandırılarak feshedildiği, davalı vekilinin savunmaları, çıkış bildirgesi ve ibraname içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacıya yukarıda açıklandığı şekilde yazılı fesih bildirimi tebliğ edilmemiştir. Bu anlamda ibraname de fesih bildirimi sayılamaz. Yazılı şekil şartına uyulmadığından feshin geçersizliğine karar verilmelidir.

4857 sayılı Kanun’un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.