Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/20283 K.2013/17283

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi R. Yalçın tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 1985 yılından önce 1982 yılında geçmiş geçici işçiliği dikkate alınarak davacının davalı idarede geçici sanatkar işçi olarak işe alındığı ve daha sonra 17.08.2007 tarihinde daimi sanatkar işçi kadrosuna geçirildiği anlaşılmaktadır. Yine dosyadaki bilgi ve belgelere göre taraflarca açık bir şekilde ifade edilmemekle (dile getirmemekle) birlikte davacının daimi kadroya 5620 sayılı Yasa gereğince geçirildiği anlaşılmaktadır.

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 24. maddesindeki düzenlemeye göre sanatkar işçilerin işe alınmaları için açılan sınavı kazanmış olmaları gerekmektedir. Davacı geçici sanatkar işçi pozisyonunda sınavsız olarak girmiştir. İşe girerken geçici sanatkar işçi olarak alınmış olup, kendisi de bu durumu kabul ederek işe başlamıştır. Toplu iş sözleşmesinde geçici işçilikten daimi işçiliğe geçirilenlerle ilk defa işe alınanların dereceleri farklı düzenlenmiştir.

Öte yandan 5620 sayılı Kanun'un 11. maddesinde birinci fıkra hükümlerine göre “...geçici işçi pozisyonlarında sürekli işçi kadrolarına geçirilmiş olmalarından dolayı bu işçilerin mevcut ücret düzeylerinde ve diğer mali ve sosyal haklarında artış yapılamaz ve ücret skalaları değiştirilemez. Bu işçilere sadece 2007 yılı ve sonraki yıllardaki toplu iş sözleşmeleriyle belirlenecek genel ücret artışları uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Anılan yasanın hükmüne göre davacının ücretinin değiştirilmesi mümkün olmadığı gibi toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeye göre de davacının ancak açılan sınavı başararak daimi sanatkar kadrosunda işe alınanlara verilmesi mümkün olan dereceye intibak ettirilmesi ve intibakını istediği derece için öngörülen ücretten yararlandırılması mümkün değildir.

Bu nedenlerle ve kararda belirtilen diğer gerekçelere göre davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı işçi, davalı kuruma ait işyerinde 12.04.2006 tarihinde “geçici sanatkâr” olarak işe başladığını, 17.08.2007 tarihinde “sanatkâr işçi” olarak daimi kadroya geçirildiğini, Endüstri Meslek Lisesi Mezunu olması nedeniyle Toplu İş Sözleşmesinin 25/d.maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken, 8. dereceden işe başlatıldığını belirterek fark ücret alacağı isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece davacının sendika üyeliğinin geçerli olmadığı, toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı işçi, dava konusu işyerinde 1982 yılında üç aylık süreyle çalıştığı ve bu sırada sendikaya üye olduğu, ikinci defa işe başladıktan sonra da 18.12.2006 tarihinden itibaren sendika aidatının kesildiği anlaşılmaktadır. Davacının mevcut sendika üye kayıt fişi ve sendika aidatlarının kesilmesi karşısında toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi gerekir. Bu nedenle mahkeme gerekçesi yerinde değildir.

Davacı işçi, 12.04.2006 tarihinde işe girdiğinde ve özellikle aidatın kesilmeye başladığı 18.12.2006 tarihi itibariyle toplu iş sözleşmesinin 25/d.maddesi gereğince 6.dereceden işe başlatılması gerekirken, sanatkâr işçi kadrosunda yer almayan 8.derece üzerinden ücretleri ödenmiştir. Daimi kadroya geçirildiğinde de 8.derece ücreti üzerinden ödemeler yapılmaya devam etmiştir.

5620 sayılı Kanunu’nun 11.maddesinde “Birinci fıkra hükümlerine göre geçici iş pozisyonlarından sürekli işçi kadrolarına geçirilmiş olmalarından dolayı, bu işçilerin mevcut ücret düzeylerinde ve diğer mali ve sosyal haklarında artış yapılamaz ve ücret skalaları değiştirilemez.

Bu işçilere sadece 2007 yılı ve sonraki yıllardaki toplu iş sözleşmeleri ile belirlenecek genel ücret artışları uygulanır” hükmü yer almakta ise de, somut olayda davacı işçi, daimi kadroya geçirilmesinden kaynaklanan bir artış talebinde bulunmamakta, daimi kadroya geçirilmeden önceki ücretinin düşük olarak belirlenmesi nedeniyle sonraki dönemde ücretinin eksik ödendiğini belirterek fark alacak talep etmektedir.

Bu nedenle uyuşmazlık konusu, davacının daimi kadroya geçirilmeden önce ücretinin toplu iş sözleşmesine uygun olarak belirlenip belirlenmediğidir.

Davacının işe girdiği 12.04.2006 tarihinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinde Endüstri Meslek Lisesi mezunlarının 6.dereceden işe alınacakları açıkça belirtilmiştir. Sözü edilen düzenlemede geçici ve daimi işçi ayırımı yapılmamıştır. Mahkemece alınan her iki bilirkişi raporunda da davacının 6.dereceden işe başlatılması gerektiği görüşüyle fark alacak hesaplaması yapılmıştır. Yukarıda açıkladığımız nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyoruz.11.07.2013