Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/23393 K.2013/12161

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02.07.2007-28.07.2010 tarihleri arasında Ulusay Tekstil Konf. San Tic. Ltd. Şti.'de çalıştığını, diğer davalılar üzerinden de SGK'ya giriş çıkışlarının yapıldığını, 2010 yılı Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarınıistemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş, davacının iddia ettiği tarihler arasında davalı şirkette çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 02.07.2007-28.07.2010 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerlerinde çalıştığı, davalılar arasında organik bağ olduğu ve birlikte istihdamın var olduğu, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, hüküm altına alınan alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresi ve işvereninin kim olduğu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı 02.07.2007-28.07.2010 tarihleri arasında davalılardan Ulusay Tekstil Konf. San. Tic. Ltd. Şti.'de çalıştığını, ancak diğer davalılar üzerinden de giriş çıkışları bildirilmesine rağmen kendisinin hep aynı işyerinde aynı işi yaptığını iddia etmektedir. Davalı ...Ş. ise davacının kendi işçisi olmadığını savunmaktadır. Davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde, 01.02.2008-22.10.2008 tarihleri arasında davalı Akev Teks. Konf. San. ve Tic. Ltd.

Şti, 06.11.2008-22.11.2010 tarihleri arasında ise davalı Sayan Dokuma Konf. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den hizmetinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından biri davacının 2007 yılında işe başladığını, diğeri ise 2006 yılı Ekim ayında işe başlayan başka bir işçiden beş ay sonra işe başladığını beyan etmiştir.

Tanıklar ittifakla, tüm davalı şirketlerde çalışmalarının olduğunu, şirket sahiplerinin ve yöneticilerinin aynı kişiler olduğunu, çalıştıkları sürece işyerlerinin, çalışma şartlarının ve görevlerini hiç değişmediğini bildirmişlerdir. Mahkemece,salt tanık beyanları ile sonuca gidilerek, davalılar arasında organik bağ olduğu ve davacının 02.07.2007-28.07.2010 tarihleri arasında davalı şirketlerde çalışması olduğu kanaatine varılmıştır.

Özellikle davalı şirketlere ait ilgili belgeler celp edilmeli, işyeri devri veya işyerinin müştereken işletilmesi gibi hususların bulunup bulunmadığı belirlenmeli, şirketlere ait kayıtlar ve sigorta kayıtları, tanık beyanları ile birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Şirket kayıtları değerlendirilmeden, davalıların sorumlulukları saptanmadan, hem organik bağ hem de birlikte istihdamın varlığı kabul edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde haftanın altı günü 08.30-18.30 saatleri arasında ve haftanın en az üç günü de 22.00'a kadar çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirtmiştir. Bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma ücreti hesaplanırken, haftanın altı günü 08:30-21:00 saatleri arasında çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada altmışaltı saat çalıştığı ve yirmibir saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmıştır.

Oysa davacının talebi doğrultusunda hesaplama yapıldığında; davacının haftanın üç günü 08:30-18:30 saatleri arasında çalıştığı, bir saat ara dinlemesinin düşülmesi ile günde dokuz, üç günde yirmiyedi saat çalıştığı, haftanın kalan üç gününde ise 08:30-22:00 saatleri arasında çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile günde oniki, üç günde ise otuzaltı saat çalıştığı, toplam haftalık çalışma süresinin altmışüç saat olup, bunun kırkbeş saati aşan onsekiz saatinin fazla çalışma olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesindeki beyanına göre haftada onsekiz saat fazla çalıştığının anlaşılmasına rağmen, talep aşılarak haftalık yirmibir saatten fazla çalışma hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.