Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/2380 K.2012/16116

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı şirkette yirmiyedi kişi çalıştığını, bu sebeple iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, davacının iş sözleşmesinin işine karşı olan ilgisizliği ve uyarılara rağmen bu tavırlarına devam etmesi sebebi ile ihbar tazminatı ödenmek sureti ile fesh edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, işyerinde otuzdan fazla çalışan olduğu ve iş sözlemesinin geçersiz fesh edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı işveren şirketin Türkiye'de kurulduğu ve Türk hukukuna göre tüzel kişilik kazandığı anlaşılmaktadır.

Yabancı bir şirketin Türkiye'deki şubesi sözkonusu olmadığından işçi sayısının tespitinde davalı şirketin işverenliğindeki işyerlerinde çalışan işçi sayısının nazara alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde otuz işçi sayısının tespitinde işverenin aynı iş kolunda çalışan işçilerin sayısının nazara alınması öngörülmüştür.

Sosyal Güvenlik Kurumunun dosyada mevcut yazısı cevabi yazısında davalı işveren şirketin davacının çalıştığı iş kolunda faaliyette bulunan işyerlerinde çalışan işçi sayısının yirmiyedi olduğu, diğer işyerlerinin ise aynı iş kolunda olmadığı belirtilmiştir.

Buna karşılık davacı, davalı işveren şirketin aynı iş kolunda faaliyetini sürdüren yurt dışında da işyerlerinin bulunduğunu ileri sürmüş ve o işyerlerinde çalışan işçi sayısınında dikkate alınmasını istemiştir. Mahkemece, davalı şirketin ayrı bir tüzel kişilik olduğu gözetilerek, Libya'daki işyerinin aynı iş kolunda olup olmadığı, işçi sayısı dikkate alınmadan ve işçi sayısı hususunda tanık beyanı olmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.