Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/24370 K.2013/21434

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Mar Ajans Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 1993 yılında çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak Ocak 2007 tarihinde feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının, resmi ve dini bayramlardaki çalışmalarının, fazla mesai ücretinin ve yıllık izin kullanmamasına karşın ücretinin ödenmediğini, davacının son ücretinin 650,00 TL-net kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 20.04.2012 harç tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Davalılar temsilcisi; davacının 1993 yılından Ocak 2007 tarihine kadar çalışmasının gerçek olmadığını, davalı işyerinin 1995 yılında kurulduğunu, davacının iddia ettiği dönemler içinde sigortalı ve sigortasız asker kaçağı olarak birçok işyerinde çalıştığını, yine iddia ettiği dönemde askerlik hizmetini yaptığını, hem askerlik hizmeti yapıp hem çalışma yapamayacağını, davacının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalılara ait özel radyo istasyonunda prodüksiyon amiri ve genel yayın yönetmeni olarak, askerlik dönemiyle Sosyal Güvenlik Kurumu kaydında görülen başka işyerlerindeki çalışma süreleri dışlanarak 01.12.1994-30.09.1995, 01.12.1995-13.04.1997, 07.12.1997-14.11.2004, 17.05.2006-20.06.2006 tarihleri arasında dokuz yıl iki ay yirmiiki gün çalıştığı, davalıların, feshin haklı sebeplere dayandığını ispatlayamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, Kocaeli Ticaret Odasından gelen cevabi yazı ve dosya kapsamına göre emsal ücretle çalıştığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığı ve fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ve davacı Mar Ajans Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, genel tatil ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını, genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ile genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışma ile genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, fazla çalışma ile genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin belirlenmesinde, davacı ile birlikte yedi ay çalıştığını beyan eden bir davacı tanığının beyanının dikkate alındığı, diğer davacı tanığının çalışma gün ve saatleri ile ilgili beyanda bulunmadıgı, tek tanığın beyanına görede, davacının haftanın yedi günü yirmidört saat çalıştığının kabul edildiği anlaşılmıştır. Davacı tanığının 2004 yılında birlikte çalıştığını beyan ettiği yedi aylık dönem dışındaki sürelerde, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışmalarının ıspatlanamadığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacının haftanın yedi günü yirmidört saat çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, dosya içeriğine göre, davacının hükme esas alınan çalışma sürelerine itirazı olmadığı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, davacının günlük üç saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.