Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29179 K.2013/27735

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 07.07.2006-25.02.2009 tarihleri arasında tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, garanti asgari ücret ve sefer başına prim aldığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini ve işçinin asgari ücret ile çalıştığını, harcırah adı altında şoför ve aracın ihtiyaçları için yapılan ödemelerin ücret niteliğine kabul edilemeyeceğini savunarak savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, uluslararası tır şoförü olan davacının garanti ücret ve sefer başına prim alarak çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davaya ödenen aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret, işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan brüt ücretidir. Bu ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak,işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler giydirilmiş brüt ücret belirlenirken dikkate alınır.

Dairemiz kararlarında, ücret dışındaki para veya para ile ölçülebilen menfaatlerin, tazminata yansıtılmasında son bir yıl içinde yapılan ödemeler toplamının 365’e bölünmesi suretiyle bir güne düşen miktarın belirleneceği kabul edilmektedir.Dönemsel bir niteliği olmayan parasal haklar bakımından, yıl içinde yapılan ödemelerin 365 güne bölünmesi suretiyle bir güne düşen tutarın belirlenmesi yerindedir.

Somut olayda ; uluslararası tır şoförü olan davacının garanti asgari ücret ve sefer başına prim usulü ile çalıştığı sabittir.Davacının dava dilekçesinde sefer başına 400,00 Euro ücret aldığı yönünde beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık ifadeleri doğrultusunda davacının sefer başına 555,00 Euro ücret aldığı kabul edilmesi ve bu ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılması taleple bağlılık ilkesine aykırı ve isabetsizdir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir

Sonuç: