Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/5252 K.2012/24855

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde imalat işçisi olarak 27.12.1999-08.04.2011 tarihleri arası çalıştığını, ücret ve diğer haklarının ödenmemesi nedeniyle işten çıktığını ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının iddianın aksine 21.04.2008-11.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını ve nedensiz olarak işi bırakıp gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece, davacının ücret ve fazla mesai alacaklarının ödenmemesi davacı açısından iş sözleşmesinin sonlandırılmasında haklı neden görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalıştığı süre ihtilaflıdır.

Davacı taraf 27.12.1999 tarihinde işe başladığını, 10.02.2000 de sigorta girişinin yapıldığını ve 08.04.2011 tarihinde işten çıktığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının çalışma süresinin 21.04.2008-11.04.2011 tarihleri arasında olduğunu savunmuştur. Mahkemece ise bilirkişinin de belirttiği gibi çalışma süresi hizmet döküm cetveline göre hesaplanarak 01.01.2000-11.04.2011 tarihleri arası kabul edilmiştir.

Ancak hizmet döküm cetvelinde 10.02.2000-20.04.2008 tarihleri arası çalışma aralıksız bir şekilde 1103786 sicil numaralı işyerinde gözükmektedir. Davalı yan da savunmasında kendi yanında çalışma süresinin 21.04.2008 tarihinde başladığını savunmuştur.

Her ne kadar mahkeme davacının iddiasını kabul ederek bu tarihler arasında kesintisiz çalışma süresini kabul etmişse de sigorta kayıtlarına göre 10.02.2008-20.04.2008 tarihleri arası çalışması başka bir işyerinde görüldüğünden bu işyerinin kime ait olduğu, başka bir işverene ait ise davalı işverenle ilişkisi açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3- Mahkemece davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiş bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; tanık anlatımlarına göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili alacağı hesaplanmasına karşın fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılıp hafta tatili alacağından hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır.