Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/14888 K.2014/17914

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 20.07.2008 ile 05.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin fazla mesai ücretlerinin, dini ve milli bayram alacaklarının ödenememesi sebebi ile haklı olarak işçi tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, hafta tatili, fazla mesai alacağı, genel tatil ve milli ve dini bayram tatili alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05-06 Mart 2012 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğinden iş sözleşmesinin haklı olarak 07.03.2012 tarihinde sona erdirildiğini, ayrıca taleplerin zamanaşımına uğradığını, işyerinde çalışma kurallarına uyulduğunu, birbuçuk saat ara dinlenmesi yapıldığını, haftada kırkbeş saat çalışma süresinin aşılmadığını, istisnai olarak yapılan fazla çalışmalarda yapılan çalışmaların ücretlerinin işçilere ödendiğini, ücret bordrolarının bulunduğunu, işyerinde çalışma saatinin 09:00 -22:00 arası olduğunu ancak bu zaman arasında iki veya üç vardiya ile çalışma yapıldığını, yani fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği ve hafta tatili alacağı dışında talep ettiği diğer alacaklara da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda davacı dava dilekçesinde, dini bayram ve milli bayram çalışması ücretinin ödenmediğini beyan etmiştir. Buna karşılık mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmasının karşılığı işçinin bir günlük yevmiyesi olmasına ve zamlı ücret uygulaması olmamasına rağmen çalışılan günler % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplanmıştır. Bu şekilde taleple bağlılık kuralına aykırı davranılarak fazladan ulusal bayram ve genel tatil ücretine hükmedilmesi yerinde olmamıştır.