Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/17182 K.2013/30013

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade kararı üzerine süresinde işverene başvurduğunu, buna rağmen işverence işe başlatılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İşe iade davası sonrasında işçinin süresi içinde başvurusuna rağmen işverence işe başlatılmadığı tarih fesih tarihi olmakla, kıdem tazminatı bakımından faiz başlangıcı da, işçinin işe alınmayacağının açıklandığı tarih ya da bir aylık işe başlatma süresinin sonudur.

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesinin 28.04.2009 tarihinde feshedildiği, kesinleşen işe iade kararı üzerine 05.08.2011 tarihinde işe başlatılma talebinde bulunulduğu, işverence kanuni bir aylık sürede işe başlatılmadığı ve 05.09.2011 tarihi itibari ile feshin kesinleştiği anlaşılmakla; kıdem tazminatına bu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken geçersiz sayılan fesih tarihine dört aylık boşta geçen sürenin eklenmesi ile bulunan 28.08.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.