Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/18128 K.2014/13362

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, bu sebeple İstanbul 8. İş Mahkemesi'nin 2008/792 esas sayılı dosyasında açtığı işe iade davasının kabulüne dair verilen kararın onanmak suretiyle kesinleştiğini, ancak işe başlamak üzere davet edildiği 10.12.2010 günü işyerine gitmesine rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasını, ayrıca uğradığı manevi zararın tazmin edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, bir üniversitede öğretim görevlisi olarak çalışan davacının işe başlangıcının yapılabilmesi için gerekli evrakları getirmediğini, belirtilen nedenlerle davacının işe başlama konusunda samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilince dava dilekçesinde faiz talep edilmiş, 10.12.2012 tarihli ıslah dilekçesinde ise artırılan miktarın dava dilekçesinde belirtilen faizleri ile birlikte hüküm altına alınması istenmiş, ancak mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmadığı gerekçesiyle bu miktar hakkında faiz bakımından hüküm kurulmamıştır.

Davacı vekilinin dava dilekçesine atıf yapmak suretiyle ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmasına rağmen talebin karşılanmaması doğru değil, bozma sebebi ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarının gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.