Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/21663 K.2014/32530

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, sefer primi alacağı ve ulusal bayram genel tatil alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı, davacının devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf lehine hükmedilen vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yer alan hukuki yardım konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretinin belirleneceği belirtilmiştir. Ayrıca asıl alacak miktarı 3.666,66 TL olduğu durumda ise ikinci kısım ikinci bölümde yer alan icra mahkemelerinde takip edilen davalardaki ücretin maktu olarak uygulanacağı ve bu ücretinde asıl ücreti geçemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece yıllık izin alacağı talebi ile ulusal bayram genel tatil alacağı bakımından takdiri indirim dışında reddedilen miktar olduğu anlaşılmaktadır. Davacının yıllık izin alacağının reddine ve ulusal bayram genel tatil alacağının kısmen reddine karar verildiği halde karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi nazara alınmadan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.