Davacı vekili, tarafların 1992 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde 16.11.2000 tarihinde edinilen 3864 ada 4 parselde kayıtlı taşınmazın edinilmesinde vekil edeninin katkısının bulunduğunu, ancak o dönemde taşınmazın satın alınarak davalı eş adına tescil edildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin vekil edenine ödenmesini istemiştir.
Davalı vekili, süresi içinde yetki itirazında bulunmuş ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın katkı payına ilişkin alacak davası niteliğinde olup tarafların Türkiye'de ikametgahları olmadığını, anlaşmalı boşanma olduğu için boşanma davasının Besni'de açıldığını, bu sebeple dava konusu taşınmazın bulunduğu Sivas Mahkemelerinin yetkili olduğu görüşünden hareketle mahkemenin yetkisizliğine, dava dosyasının görevli ve yetkili Sivas Nöbetçi Aile Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 07.08.1992 yılında evlenmişler, 02.05.2012 tarihinde açılan boşanma davası, 06.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Eşler arasındaki evlilik boşanmayla sona erdirildiğinden mal rejimi boşanmayla ilgili dava tarihinden geçerli olmak üzere sona ermiştir. Taraflar arasında evlilik tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TMK. m. 170.), bir yıl içinde başka mal rejimini seçmediklerinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar eşler arasında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 s.K. md. 10/1, 4721 s.K. TMK md. 202/1.).
Dava; mal rejiminden kaynaklanan katkı payı isteğine ilişkindir. TMK'nun 214/2. maddesinde; mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda bu davalarda yetkili olan
mahkemelerin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Bir başka anlatımla, bu nitelikteki davalarda HMK.nun 6. maddesindeki (HUMK.nun 13.) yetki değil; konuyla ilgili özel düzenlemelerin yer aldığı 4721 sayılı TMK'nun 214. maddesindeki yetki kuralı geçerlidir. Somut olayda; taraflar Besni Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 2012/286 Esas sayılı ilamı ile boşanmışlardır. Eldeki dava mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olup; TMK'nun 214/2. maddesi uyarınca boşanmaya karar veren yerel mahkemesinin yetkili olduğu dikkate alınarak taraf delilleri toplanarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.