Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/31013 K.2015/5445

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette servis şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Öncelikle tüm normal çalışma düzeninden sapan çalışmalar da olduğu gibi fazla çalışmanın da davacı işçi tarafından ispat edilmesi gerekmektedir. Somut olayda tüm dosya içeriğine göre davacının fazla çalışmaya esas olmak üzere haftanın altı günü 05:00-13:00 arası çalıştığı ve ara dinlenmesi düşüldüğünde haftalık kırkbeş saatin aşan bir çalışmasının olmadığı görüldüğünden davacının fazla çalışma yaptığı usulünce ispatlanamamıştır. Bu itibarla söz konusu talebin reddi gerekirken bunun yapılmaması isabetsizdir.

3-Fazla çalışma da olduğu gibi ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile hafta tatili çalışmasının tanıkla ispat edilmesi durumunda mahkemece takdiri indirim yapılması Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamasıdır. Mahkemece takdiri indirim yapılmaksızın ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretine hükmedilmesi yerinde olmamıştır.

4-Kıdem tazminatı yönünden fesih tarihinde muaccel olup faiz başlangıcı olarak fesih tarihi yerine davacının işe giriş tarihinin belirlenmesi de hatalıdır.

Sonuç: