Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34215 K.2015/8503

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 07.07.2005-06.07.2011 tarihleri arasında davalı şirkette kesintisiz çalıştığını, davacının sürekli olarak fazla mesaiye zorlandığını, ağır çalışma şartlarının düzeltilmediğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ve davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mazeretsiz devamsızlığı üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davacının fazla mesai, yıllık ücretli izin ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne kıdem tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Somut olayda davacı işçi ağır çalışma şartlarının düzeltilmemesi ve fazla mesaiye zorlanmasının yanı sıra fazla mesai ücretinin ödenmediğini beyanla iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia etmiştir. Davalı işveren çalışma şartlarında değişiklik olmadığını, davacının haklı sebep olmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iş sözleşmesini davacı işçinin feshettiği ancak feshin haklı sebebe dayandığını ispat edemediği kabulü ile davacının kıdem tazminatı alacağı talebi reddedilmiştir.

Davacının fazla mesai ücreti ödenmediği tespit edilerek davacı lehine fazla mesai ücretine hükmedildiği halde davacının haklı feshi ispat edemediği kabulü hatalı olup davacının kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.