KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/36548 E., 2015/10525 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, sosyal yardım, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
415 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının devamsızlık yaptığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir. Temyiz: Karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:
Somut olayda; mahkemece davacın iş sözleşmesini haklı nedeni ile feshettiği, dolayısyla kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, yıllık izin alacağının bulunduğu gerekeçsiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Ancak mahkemece verilen hükümde davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin olarak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükemdilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yönelik taleplerine yasal faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozma nedeni ise de;
bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/36548, K. 2015/10525, 17 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama