Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5172 K.2014/5776

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 2008 Ağustos-03.09.2010 arası davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, çalıştığı süreçte fazla mesai, hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ve davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, mesaiye 05:00'te başlayıp çoğu gün 00:00'a kadar çalıştığını, ancak sadece aylık 40 saat üzerinden fazla mesai ödemesi yapıldığını, 100,00 TL kıdem tazminatının, 100,00 TL fazla mesai ücretinin, 100,00 TL yıllık izin ücretinin, 100,00 TL aile yardımının, 100,00 TL çocuk yardımının, faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 12.08.2008-03.09.2010 arası şoför olarak çalışmasının ihtilaf dışı olduğunu, ancak davacının fazla mesai ücretlerini ödenmemesi ve sigorta primlerinin eksik yatırılması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği şeklindeki iddiasının gerçek dışı olduğunu, 03.09.2010'da izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerini terk ettiğini, şantiye şefinin araması sonucu davacının yeni bir iş bulduğunu ve işe gelmeyeceğini beyan ederek işten ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesi ücretinin asgari ücret esas alınarak gösterilmesi ve işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı nedenle sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacının kış mevsiminde fazla mesai yaptığı açık ve kesin olarak kanıtlanamamıştır. Davacının yol yapımı işinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Kış mevsiminde havanın soğukluğu sebebiyle yaz günleri kadar uzun süre çalışılmayacağı bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca

aynı sürede haftada 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş yaz ve kış mevsimlerindeki çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu kabul hayatın olağan akışına aykırıdır. Doğru sonuca ulaşabilmek için tanık beyanları birlikte değerlendirilerek yaz ve kış ayrımı yapılmak suretiyle davacının kış mevsiminde 07:00-17:00, yaz mevsiminde ise 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının kabulü hakkaniyete daha uygundur. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.