Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/8791 K.2014/8932

Davacı karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak 05.06.2004-06.09.2008 tarihleri arasında asgari ücret + sefer primi sistemi ile çalıştığını, İtalya-Avrupa arasında dorseci olarak ayda ortalama 3 sefer yapıp sefer başına 350-400 Euro aldığını, müvekkilinin en son İtalya-Avrupa arasında yaptığı 3 sefere ilişkin adına tahakkuk eden 1.100.Euro sefer priminin herhangi bir haklı gerekçe olmaksızın ödenmeyerek şirket uhdesinde tutulması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle ve eylemli olarak sona erdirdiğini, çalışma döneminde yaptığı bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediği gibi,

kullandığı yirmi günlük izin dışında yıllık izinlerinin kullandırılmadığını beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı, ücretli izin, sefer primi ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, yetki ve zaman aşımı itirazında bulunduğunu, davacının 25-26-27 Ağustos 2008 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğinin tutanaklarla tespit edilerek keşide edilen 27.08.2008 günlü ihtarnameye rağmen davacının ihtarnameye bir cevap vermeyerek ve devamsızlığı konusunda herhangi bir belge de sunmaması üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacıya tüm ücretlerinin ödendiğini, işyerinde sefer primi uygulaması bulunmadığından davacının böyle bir alacağı da bulunmadığını,

maaş bordrolarından da görüleceği üzere davacının asgari ücretle çalıştığını ve başkaca herhangi bir ücret ödenmediğini, harcırah adı altında yapılan ödemelerin masraf avansı olup şoförün otel ücreti olarak verilen harcırahı harcamayarak araç içinde kalması sonucu bunun prim olarak verildiğinin düşünülemeyeceğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, şirket bünyesinde dini ve milli bayramlarda çalışılmadığını beyanla haksız davanın reddini savunmuş, karşı dava olarak,

davacının işverene haber vermeksizin işyerinden ayrılıp işe devam etmemesi nedeniyle iş sözleşmesi haklı nedenle feshedildiğinden ihbar tazminatı alacağının davacı-karşı davalıdan mütekabilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı karşı davalının yıllık ücretli izin alacağı ve davalı karşı davacının ihbar tazminatının reddine, davacı karşı davalının kıdem tazminatı, sefer primi ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı karşı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı karşı davalı işçinin ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı karşı davalı işçinin 05.06.2004-06.09.2008 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak görev yaptığı, işçinin asgari ücrete ek olarak sefer başına 350-400 Euro sefer primi aldığı ve ayda üç sefer yaptığını iddia ettiği, işveren tarafınsa işçiye sefer primi ödenmediğini, yaptığı sefer için gittiği ülkeye göre değişiklik gösteren harcırah ödendiğini ve bu ödemelerin ücrete dahil edilemeyeceğini savunduğu, yapılan emsal ücret araştırmasında uluslararası tır şoförlerine ücret ve gidilen ülkeye göre değişen miktarda prim ödendiği bildirildiği,

bilirkişi raporunda davacının ücreti, yurtdışı giriş-çıkış kayıtları ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının asgari ücrete ek olarak ayda iki sefer yaptığı ve sefer başına 350 Euro aldığı kabul edilerek hesaplandığı, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek alacaklarının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Ücretin hesaplanmasında davacının yurtdışı giriş-çıkış kayıtlarına göre son bir yılda on bir defa giriş-çıkış kaydının bulunduğu, bu kayıtlara göre yılda altı sefer yaptığı ve sefer başına 350 Euro aldığı kabul edilmesi gerekirken davacı tarafından ispatlanamayan sefer sayısına göre ücret hesabı yapılması hatalı olmuştur.