Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21994 K.2014/25522

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde şöför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Dairemizce işçinin hizmet süresi yönünden bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece alınan ek bilirkişi raporuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve alacak miktarının yüksek çıkması halinde Yargıtay'ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın şahit anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, fazla mesai ücreti alacağı, davacı şahitlerinin beyanları dikkate alınarak hükme bağlanmıştır. Bozma sonrası alınan ve hükme esas tutulan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti bozmaya uygun şekilde tespit edilen kıdem süresine göre yeniden hesaplanmış, bu alacaktan 1/3 indirime gidildiği de rapor sonucunda belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda zaten indirimle hesaplanmış olan fazla mesai ücreti alacağından ikinci kez indirim yapılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: