Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/33548 K.2014/35870

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 23.12.1996-15.03.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini işverence haksız feshedildiğini, iş yerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını ve sezon sünesinin sonunda iş sözleşmesinin askıya alındığını iş sözleşmesinin feshedilmediği ve işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Bozma İlamı:

Mahkemece, yapılan ilk yargılama sonucunda iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği davacının fazla çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 10.12.2013 tarihli 2012/30205 esas, 2013/28637 karar sayılı ilamı ile “...davacının tüm çalışma süresinde, haftanın yedi günü 08:00-02:00 saatleri arasında günde 13 saat çalışarak fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Beyanları hükme esas alınan davacı tanığının, 1996-2002 ve 2005-2009 yılları arasında gerçekleşen çalışma dönemine ve bu dönemde iş yerindeki çalışma düzenine ilişkin bilgi sahibi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 2002-2005 yılları arasındaki süreleri dışındaki diğer çalışma dönemlerine ilişkin fazla çalışma iddiasını ispatladığı kabul edilmeyeceğinden tüm çalışma süresi için hesaplama yapılmış olması hatalıdır...." gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Fazla çalışma ücret alacağından yapılacak hakkaniyet indirimin oranı ve bu hususta davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşup oluşmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilindiği üzere. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (keza 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir.

Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Mahkemenin, Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir.

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır.

Somut uyuşmazlıkta, yukarıda tarih ve numarası verilen bozma ilamı öncesinde mahkemece ilk yapılan yargılama sonucunda, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücret alacaklarından %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur. Bozma ilamından önce verilen bu karar davacı tarafından temyiz edilmiş ise de, bu husustaki temyiz itirazı ilk inceleme sırasında reddedilmiş ve davalı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu durumda, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda, davacının hak kazandığı Fazla çalışma ücret alacaklarından % 25 oranında hakkaniyet indirimi yapılması usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı ve isabetsizdir.

Sonuç: