KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/4859 E., 2015/15994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 02.01.2008 tarihinden 26.12.2009 tarihine kadar davalıya ait işyerinde aralıksız olarak çalıştığını, ancak işverenin müvekkilini haksız olarak 26.12.2009 tarihinde işten çıkardığını beyanla, fazla çalışma ücreti, genel tatil, yıllık izin alacağı ile kıdem tazminatı alacağını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, herhangi bir ücret ve fazla çalışma ücreti alacağının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin feshin haklı nedenle yapıldığını ispatlayamadığı, davacının iş akdinin tazminatı hak kazanacak şekilde sona erdiğinin kabulü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava konusu alacaklar için davacının 22.04.2013 tarihinde ıslah dilekçesi verdiği, buna karşın davalının süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece ıslah sonrası için zamanaşımına uğrayan alacaklar yönünden bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu sebeple ıslah sonrası için dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığı iddiasının değerlendirilmesi gerektiğinden, inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/4859, K. 2015/15994, 4 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama