Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/14258 K.2015/18712

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında Ankara 15. İş Mahkemesince verilen 04.06.2014 tarih ve 2014/55 esas, 2014/443 sayılı kararın davacı ve Bakanlık vekillerince temyizi üzerine Dairemizce 29.09.2014 tarih ve 2014/24309 esas, 2014/25903 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı vekili bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 455. ve devamı maddeleri uyarınca maddi hatanın düzeltilmesi ve hükmün bozulmasına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunain bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce daha önceki temyiz incelemesi sırasında, bozma üzerine oluşturulan kararda, davacının kendisini vekille temsil ettirdiği belirtilerek, lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin hâzineye irad kaydına karar verildiği, bu hususun maddi hata sonucu gözden kaçtığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, ihale makamı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava devam ederken davacının işverence işe başlatılması sebebiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı ile davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin 31.12.2013 tarihinde feshedildiği, dava açıldıktan sonra işverence 09.05.2014 tarihinde davacının işe başlatıldığı davacı vekilinin 30.05.2014 tarihli dilekçesinden anlaşılmaktadır.

Yargılama devam ederken işçinin işe başlatılması halinde işe iade talebi ile açılan davanın konusuz kalacağı anlaşılmakta olup, bu hususta mahkemece verilen kararı dosya içeriğine uygundur. Ancak, işçinin fesih ile işe başlatılma tarihler arasında boşta geçirdiği süre sebebiyle dört aya kadar ücret ve alacaklarının hüküm altına alınması gerekmektedir.

Davacı vekili, işbu davayı adli müzaharet talebi ile açmış, mahkemece istemi kabul edilerek dava sonuçlandırılmıştır. Maliye Hâzinesi tarafından karşılanan yargılama masrafların davalılardan alınarak hâzineye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken, davacı lehine 108,80 TL yargılama giderine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.