Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15291 K.2017/15105

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2011 tarihinde davalı İşyerinde fabrika müdürü olarak belirli süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, çalıştığı iş sektöründe aranan ve tercih edilen bir müdür olarak görev yaptığını, ürün satışlannı artırdığını ve pazar alanlarını genişlettiğini, müvekkilinin sözleşme gereği alması gereken 15.000,00 TL ilk aylık maaşı ilk başlarda düzenli ödenirken, 2012 yılı Aralık ayından itibaren hem maaş, hem de sözleşmenin 3. maddesi 4. bendinde kararlaştırılan transfer bedelinin ödenmesinde gecikmeler, aksamalar olduğunu ve hiç ödenmemeye başlandığını, davacının 03.08.2012 tarihinde ... 4. Noterliğinin 12544 yevmiye no.lu ihtarnamesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, ileri sürerek işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında ...'deki fabrikada üretim müdürü olarak çalışmak üzere 01.06.2011-01.06.2016 tarihleri arasında 5 yıllık süreyi kapsayacak sözleşme akdedildiğini, çalışma süresine göre hak ettiği bütün ücretlerinin banka hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça bilirkişi raporu ile ortaya çıkan 3.556,26 TL kıdem tazminatı alacağı dava dilekçesi ve dava dilekçesi ile talep edilmekle mahkemece 3.556,26 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken 3.056,26 TL ye hükmedilmesi hatalıdır.

3-Türk Borçlar Kanunu 99. maddesinde ‘Konusu para olan borç Ülke parasıyla ödenir. Ülke parası dışında başka bir para birimiyle ödeme yapılması kararlaştırılmışsa, sözleşmede aynen ödeme veya bu anlama gelen bir ifade bulunmadıkça borç, ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke parasıyla da ödenebilir. Ülke parası dışında başka bir para birimiyle belirlenmiş ve sözleşmede aynen ödeme ya da bu anlama gelen bir ifade de bulunmadıkça, borcun ödeme gününde ödenmemesi üzerine alacaklı, bu alacağının aynen veya vade ya da fiilî ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke parası ile ödenmesini isteyebilir.’ hükmü düzenlenmiştir. Yasal düzenleme ve davacı talebi uyarınca ödeme günündeki rayiç üzerinden ödeneceği hüküm altına alınmalıdır.