Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/33120 K.2018/15878

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı ... Haber Ajansı ve Tic. A.Ş. Vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına vekili gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti, fark fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gününde ödenmeyen aylık ücret alacağının yüzde beş fazlalığı, fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı, fark fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yüzde beş fazlalığı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacı tarafından sunulan işe ve giriş saatlerine ilişkin olduğu iddia edilen puantaj kayıtlarına itibar edilmiştir. Ne var ki, davalı vekili davacı tarafın sunduğu bu belgelere itibar edilemeyeceğini ileri sürerek itirazda bulunmuştur. Bahsi geçen puantajlarda, sadece işçinin imzasının bulunduğu, işverenlik yetkilisinin imza veya onayının bulunmadığı görülmektedir. Dolayısıyla, işverenlikten sadır olduğu kanıtlanamayan söz konusu evraklara itibar edilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinde, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu hükmün yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere geçerli olduğu kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Ne var ki, fazla çalışma bakımından yıllık ikiyüzyetmiş saatle ilgili sınırlama, 4857 sayılı İş Kanunu’nda öngörüldüğünden, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’a tabi olan davacıya uygulanması mümkün değildir. Davacının tabi olduğu 5953 sayılı Kanunun ek 1. maddesinde fazla çalışmanın günde üç saati aşamayacağı yönünde kurala yer verilmiştir.

Bu halde taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesindeki, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenlemenin, günlük üç saatle sınırlı olmak üzere geçerli olduğu kabul edilmelidir.

4-Davalı işverenin ünvanının “... TV Yayıncılık A.Ş.” olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında davalının “... Haber Ajansı ve Tic. A.Ş.” şeklinde yazılması bir diğer hatalı yöndür. 5-Mahkemece, yüzde beş fazlalık alacaklarına uygulanan indirim oranı, hakkın özüne dokunacak derecede yüksektir. Anılan sebeple, talepte bulunmakta gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilerek, hakkaniyete uygun düşecek şekilde indirim oranı yeniden değerlendirilmelidir. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.