Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/3711 K.2016/10510

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin sona erdiğini beyan ederek davalıdan fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda davacının, dava dilekçesinde haftanın beş günü 09.00-20.00 ile 20.30 saatleri arasında çalıştığını beyan ettiği görülmüştür. Davacı tanık anlatımlarına göre de işyerinde cumartesi günleri çalışma yapılmasının devamlılık arzetmediği, çalışılan günlere ilişkin belirsiz ifadelerin bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın altı günü 09.00-20.00, 22.00 saatleri arasında çalıştığı, öğle tatillerinde 2 gün nöbetçi kalarak çalıştığı ara vermediği buna göre haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek iş sözleşmesinde fazla mesai ücrete dahil olduğundan yıllık ikiyüz yetmiş saati aşan fazla mesailerin hesaplandığı görülmüştür.

Buna göre, davacının beyan etmiş olduğu çalışma süre ve günlerinin aşılarak hesaplamaların altı gün üzerinden yapıldığı, mahkemecede bu hesapalamara göre karar verildiği görülmüştür. Dava konusu fazla mesai alacağının talebe bağlı kalınarak haftanın beş günü çalışıldığının kabul edilerek hesaplamaların buna göre yapılması gerekirken davacının talepleri aşılarak karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece kabul edilen bilirkişi raporunda; fazla mesai hesaplamalarına esas alınan davacı tanıklarının beyanlarına göre; tanıkların işyerinden davacının talep ettiği sürelerin tümü için çalışmalarının olmadığı, iş sözleşmesinin sonlanmasından önce ayrıldıkları, davacının tüm talep ettiği çalışma dönemine şahitlik etmedikleri anlaşılmıştır. Buna göre, çalışma süreleri itibariyle işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilememesi gerekmektedir. Mahkemece fazla mesai alacağının, davacı tanıklarının davalı işyerindeki çalışma aralıklarının tespiti yapılarak, davacının fazla mesai taleplerinin yalnız bu sürelerle sınırlı olarak hesaplanması gerekirken, eksik değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektimiştir.

Sonuç: