Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/5419 K.2016/13218

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözlşemesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, davalı işyerinde karşı işe iade davası açtığını, açılan dava neticesinde işe iadesine karar verildği, ancak davalının işe, başlatmayarak iş sözleşmesini feshettiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının halihazırda devlet memuru olduğunu, işe başlatılmasında bir sakınca bulunmaması halinde işe başlatılacağının bildirildiğini; yapılan araştırmada davacının 18.11.2011 tarihinde ....Ambulans Servisindeki görevinden istifa ettiğinin öğrenildiğini, ancak DMK.84 uyarınca bir ay daha görevine devam etme yükümlülüğü bulunduğunu, bu sebeple davacının işe başlatılmasında hukuki imkansızlığın bulunduğunu, davacının işe başlatma talebinin samimi bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda dolayısıyla iş sözleşmesinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının ücretinin net 7.728,00 TL olduğu kabul edilerek hespalamaların yapıldığı görülmüşütr. Dosyada karar esas alınmayan bilirkişinin hazırlmaış olduğu ilk raporda ise; davacının ücreti asgari ücrte tarifesine göre oranlanmış olarak net 5.602,00 TL esas alınmıştır. Davalı işyerine karşı açılmış olan ve Yargıtay incelemsinden geçerek keisnleşen davacıya ait boşta geçen sürelere ilişkin talepleri için açtığı davada; davacının ücretinin net 4.000,00 TL olarak kabul edilmesi karşısında mahkemece davacının ücretinin asgari ücret miktarına oranlanarak tespit edilmiş miktarı esas alması gerkemektedir. Mahkemce yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında, dava konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının dava konusu alacaklarını alınan bilirkişi rapor doğrultusunda 23.12.2013 tarihinde ıslah ettiği, ıslah dilekçesinin ise davalıya 08.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ıslaha karşı 23.1.2014 tarihinde Uyap aracılığı ile zamanaşımı defi'nde bulunduğu görülmüştür. Davalının ıslaha karşı süresinde zamanaşımı definde bulunduğunun anlaşılmasına göre ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının davalı işyerinde doktor olarak 13/12/2006 tarihinde işe başladığı, iş sözleşmesinin ise 22.01.2009 tarihe kadar çalıştığı anlaşılmıştır. Taraflar arasında yapılmış olan iş sözleşmesinde davacının haftada 5 gün 16.30-20.00 saatleri arasında çalışacağı kararlaştırılmıştır.

Mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda ise; davacının, haftada iki gün kamu (acil) nöbeti tuttuğu nöbet tutulan günlerin devamında tatil yapılmayarak çalışmaya devam edildiği, haftada üç gün 08.30-17.30 saatleri arasında çalışmış olabileceği günde bir saat ara dinlenmesinin tenzili ile fiili çalışma süresinin sekiz saat olduğu, yine davalı işyerinde haftada ortalama bir tam gün nöbet tutulduğu, fiili çalışma 14 saat kabul edilip, davacının iş sözleşmesinde belirtilen çalışma süresi de esas alınarak haftalık kırkbeş saat fazla süreli çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; fazla mesai konusunda dinlenmiş olan davacı tanıklarının ikisi, davalı işverenin çalışanı olmadığından beyanlarına itibar edilemez. Mahkemece davalı işyerindeki nöbete ilişkin çalışma saatleri ile kayıtları getirtilip nöbet sisteminin nasıl olduğu, hangi günler tutulduğu, nöbet sonrası günlerde, davalı işyerinde çalışma yapılıp yapılmadığı, konusunda yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Bu konuda gerekli kayıtlar getirtilmeli, eksiklikler giderildikten sonra, dosyadaki kayıtlar ile davalı tanık beyanları birlikte değerlendirilmek suretiyle yeniden bir ek rapor alınarak sonuca göre bir karar verilmelidir.