Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13108 K.2019/15819

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 27.02.2006-09.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin önce 16.05.2013 tarihinde açığa alındığını sonra da işine son verildiğini, fesih nedeninin davacının kredi evrakları üzerinde müşteri imzasını taklit etmek, imzalı boş dekont kullanmak ve müşteri bilgisi dışında sigorta poliçesi düzenlemek olarak belirtildiğini, iş sözleşmesinin sona erdirilmesine sebep olarak ileri sürülen bu hususları kabul etmediklerini, müvekkilinin haksız olarak açığa alındığı için eksik ödenen maaş alacağının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile maaş farkı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feshinin haklı nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ücret farkı alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı 09.12.2013 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini ancak öncesinde 16.05.2013 tarihinde açığa alındığını ve fesih tarihine kadar maaşının 2/3 oranında ödendiğini belirterek haksız olarak açığa alındığı için eksik ödenen ücret alacağını talep etmiştir. Davalı taraf ise, davacının disiplin yönetmeliği gereğince geçici olarak görevden uzaklaştırılmasına karar verildiğini ve görevden uzaklaştırma kararına uygun olarak da davacının ücretinin 2/3 oranında ödendiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre davacının 16.05.2013 tarihi itibariyle görevinden geçici olarak uzaklaştırıldığı ve bu durumun iş sözleşmesinin feshine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin eksiklik yazısı üzerine temin edilen davalı işyeri disiplin yönetmeliğinin görevden uzaklaştırma ile ilgili maddesinde, görevden uzaklaştırma süresi boyunca ilgili personelin aylık ücretinin 2/3 oranında ödeneceğine dair düzenleme olduğu görülmüştür. Söz konusu yönetmelik işçinin imzaladığı sözleşmenin eki niteliğindedir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32.maddesine göre ücret çalışma karşılığı olup davacı görevinden geçici olarak uzaklaştırıldığı tarihten fesih tarihine kadar olan sürede çalışmamış ancak yukarıda belirtilen yönetmelik hükmü gereği davacının çalışmadığı süre boyunca ücretinin 2/3'ü ödenmiştir. Sonradan haklı olduğu anlaşılan soruşturma nedeniyle görevden geçici olarak uzaklaştırılan dönem için fark ücret alacağı isteğinde bulunulması mümkün değildir.

Burada alacaklı temerrüdünden de söz edilemesi söz konusu olamaz. Davacının yürütülen soruşturma nedeniyle görevden geçici olarak uzaklaştırılması yönetmelik hükmüne dayanmakta olup soruşturmanın ve yapılan feshin haklılığı soruşturma sonucunda ortaya çıkmıştır. Belirtilen tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak davacının ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.