Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13564 K.2019/12051

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalının ...şubesinde 01/09/1992-17/11/2013 tarihleri arasında muhasebe ana vezne elemanı olarak çalıştığını, iş akdine haksız olarak işverence son verildiğini belirterek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 14/09/2012 tarihinde iş yeri müşterisi için yapılan 74,99 TL lik ürün iadesi sırasında müşteriye alışverişte kullanması için barkotlu gider pusulası verildiğini, 09/11/2013 tarihinde bu müşterinin mağazadan alışveriş yaptığını, ödeme yaparken daha önce verilen gider pusulasını kullanmak istemesi üzerine sistemin buna izin vermediğini, yapılan araştırma sonunda müşterinin kullanması için verilen gider pusulasının 31/03/2013 tarihinde 12 nolu kasadan kullanıldığının saptandığını ve kamera kayıtları incelendiğinde müşteriye verilen gider pusulası tutarını davacının kullandığının belirlendiğini,

bunun üzerine 15/11/2013 tarihinde disiplin kurulu tarafından oybirliği ile alınan karar sonucunda davacının iş akdinin sona erdirildiğini savunarak, haklı fesih sebebi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı firmanın ticari itibarı dikkate alındığında, iade faturasının davacı tarafından kullanılması sebebi ile müşterinin iade faturasını kullanamamasının itibar zedeleyici nitelikte olduğu, yapılan işlem miktarı ne olursa olsun şirket kurallarına da aykırı olduğu gerekçesi ile davalının yaptığı feshin haklı nedene dayandığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, müşterinin aldığı ürünü iade ettiği ancak karşılığında bu ürünün bedelini almak yerine sonraki alışverişlerinde kullanmak üzere gider pusulası aldığı, bu pusulanın orjinali müşteride, bir sureti de ana veznede kalırken, müşterinin uzun zaman bu gider pusulasını kullanmadığı, davacının da ana veznede görevli iken bu pusulayı fark ederek kullanması ve ilerleyen günlerde müşterinin alışveriş yapmak için gelmesi ve sistemin önceden gider pusulasının kullanıldığı uyarısını vermesi üzerine müşterinin ilgili gider pusulasını kullanamadığının tespit edildiği,

bu durumun açığa çıkması üzerine oy birliğiyle alınan disiplin kurulu kararına göre ilgili gider pusulasını kullanan davacının iş akdine 17.11.2013 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinin (e) alt bendi uyarınca son verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme ise, gider pusulasındaki miktar düşük olsa da, bu durumun davalının ticari itibarını zedelediğini belirterek yapılan feshin haklı sebebe dayandığını kabul etmiş, kıdem ve ihbar tazminatı istemiyle açılan davanın reddine karar vermiştir. Öncelikle iş akdine davalının son verdiği ve davacının bu gider pusulasını kullandığı taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. Ancak ihtilaf, iş akdine son veren davalının feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Dosyada, müşteri olduğu anlaşılan ...'nün adı ve imzasının yer aldığı, tarihsiz dilekçede; davalı marketin müşterisi olduğu, adına çıkartılan iade faturası hakkında bilgi vermek istediği, davalı marketten telefonla arandığı ve kendisini arayanın muhasebe elemanı olduğu ve 80,00 TL miktarında bir bisiklet iadesi olduğunu ve gelip almasının söylendiği,

kendisinin de bisiklet almadığını ve ne yapılacaksa arayan şahsın yapmasını söylediğini, söz konusu muhasebe elemanının kendisini arayarak 80,00 TL bisiklet iadesini hallettiğini ve muhasebeye gelip alması gerektiğini söylediğini, kendisinin de bir ara uğrayacağını söylese de gitmeyi unuttuğunu, davalının kendisini arayarak iletişim kurmadan, bilgisi dahilinde yapılan bu işten dolayı muhasebe elemanının hırsızlıkla suçlanarak işten atılmasına çok üzüldüğünü ve yapılan hatanın düzeltilerek tarafına bilgi verilmesini istediği görülmüştür.

Yine aynı kişi duruşmada tanık olarak dinlenmiş ve beyanında "Ben davacıyı tanımıyorum. Esnaf olmam sebebiyle Metro kartım vardır. Arkadaşım İlhan eşinin Metrodan alışveriş yapacağını söyledi, kartı istedi. Verdim. Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Davacı Metroda çalıştığını söyleyerek beni aradı. Alış veriş yaptığımı, bisikleti aldığımı daha sonra iade sebebiyle iade faturası düzenlendiğini, ödenen para yerine alışveriş yapabileceğimi söyledi.

Ben de böyle bir alışveriş yapmadığını söyledim. Bana gelip kullanmamı söyledi, ben de bir ara gelirim dedim. Daha sonra da tekrar davacı beni aradı. Faturanın süresinin dolmak üzere olduğunu söyledi. Ben de kendisine sen hallet ben sonra gelir senden parasını alırım dedim. Daha sonra yine gitmedim. Ardından zamanı yine hatırlamıyorum, davacı bana geldi dava konusu olayları bana anlattı. İşten çıkartıldığını söyledi.

Ben bu aşamada arkadaşımın eşini aradım o da olayı doğruladı." diyerek tarihsiz dilekçesi ile uyumlu beyanda bulunmuştur.

Bu tespitlere göre, davacının gider pusulasını müşterinin haberi ile kullandığı anlaşıldığından, davalı işverence yapılan feshin haklı değil geçerli sebebe dayandığı, geçerli sebeple yapılan fesihte davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığının kabulü gerektiği anlaşılmıştır. Yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekmektedir.