Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/15729 K.2019/13592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle müvekkili işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iş akdine devamsızlık nedeniyle haklı nedenle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, iş akdinin işveren tarafından devamsızlık nedeniyle haklı olarak sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1 -Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı 07.01.2015 tarihli ihtar ile işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 06.01.2015 tarihinden itibaren iş akdini feshettiğini bildirmiş, bu ihtar davalı işverene 10.1.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı işveren 15.01.2015 tarihli ihtar ile davacının 02.01.2015-10.01.2015 tarihleri arasında mazeretsiz devamsızlık yaptığı gerekçesiyle iş akdinin 10.01.2015 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece davacının 02.01.2015-06.01.2015 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediği gerekçesiyle iş akdine işverence haklı nedenle son verildiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebi reddedilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Davalı işveren tarafından davacının devamsız olduğu savunulan günlere ilişkin devamsızlık tutanakları tutulmadığı gibi devamsızlığı ispata yönelik tanık deliline de başvurulmamıştır. Öte yandan; bizzat işverence sunulan 2015 yılı Ocak ayı ücret bordrosu, davacının 9 gün mazeret izinli olduğu, 1 gün genel tatil günü olduğu belirtilerek 10 çalışma günü üzerinden hazırlanmıştır.

Hal böyle olunca, iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunu ispatla yükümlü olan davalı işveren, davacının 02.01.2015-06.01.2015 tarihleri arasında mazeretsiz devamsızlık yaptığını yöntemince ispatlayamamıştır. Davacı ise iş akdine 06.01.2015 tarihinde ödenmeyen işçilik alacakları bulunması nedeniyle haklı olarak son verdiğini iddia etmiş olup Mahkemece hüküm altına alınan hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları bulunmaktadır.

Şu halde, davacının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi gereğince ücretlerinin kanun hükümlerine ve sözleşme şartlarına uygun ödenmemesine dayalı olarak iş akdine haklı nedenle son verdiğinin kabulü ile kıdem tazminatı talebinin kabul edilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.