Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6143 K.2019/4467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.08.2006 tarihinden 08.04.2014 tarihine kadar davalı işyerinde aralıksız çalıştığını, ancak sigortasının eksik yatırıldığını, müvekkilinin 08.04.2014 tarih ve 3810 sayılı rapor ile ... ...

Üniversitesi ...Tıp Merkezi Tıp Fakültesi Hastanesince uzun süre ayakta çalışmasının uygun olmadığının belirtildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde sürekli ayakta çalıştığından rapora göre çalışmaya devam etmesinin uygun olmadığı defalarca sözlü olarak ve en son raporla işverene bildirildiğini, ancak işverenin olumlu cevap vermemesi, sigortasının eksik gösterilmesi, fazla mesai alacaklarının ödenmemesi ile birlikte diğer işçilik haklarının zamanında ve İş Kanunu'na göre verilmemesi sebepleriyle sözleşmesini haklı ve tek taraflı feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek,

kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sağlık kurulu raporu gereği davacının davalı şirkette çalışmayı sürdürmesi halinde yapılan işin niteliğinden doğan sebeple sağlığı ve yaşayışının tehlikeye düşeceği gerekçesi ile davacının haklı nedenle iş akdine son verdiği kabul edilmiş ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı ile diğer alacak kalemi olan fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımları doğrultusunda davacının haftada 7 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Tanık anlatımlarına bakıldığında işyerinde çalışma saatlerinin 07.00-15.00 15.00-23.00 23.00-07.00 saatleri arasında olmak üzere 3 vardiya şeklinde olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı tanıkları davacının ayda 2 hafta tatili günü çalıştığını beyan etmişlerse de, davacı dava dilekçesinde haftanın 6 günü çalıştığını ifade ettiğinden; 3 vardiya sistemi ile haftada 6 gün çalışılan davalı yerde fazla mesai yapılamayacağı anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece ispatlanamayan fazla mesai ücretinin reddine karar verilmesi gerekir iken, kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: