Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6588 K.2019/4270

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 21/07/2008 tarihinde davalı ... Belediyesine ait 'Lozan Park' da güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, sigorta girişinin ise Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği üzerinden yapıldığını, iş akdinin 13/06/2009 tarihinde haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının davalı ... Başkanlığında çalışmadığını, Lozan Park tesislerinin 07/04/2006 tarihinde 10 yıllığına diğer davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğine ücretsiz olarak tahsis edildiğini, ancak bu tahsisin 01/06/2009 tarihinde iptal edildiğini, davacının alacaklarından müvekkili Belediye Başkanlığının sorumlu olamayacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin adresinin tespiti için Ankara Valiliği İl Dernekler Müdürlüğüne müzekkere yazılmış olup, cevaben gönderilen yazı içeriğinden derneğin fesih aşamasında olduğu anlaşılmakla derneğin son yönetim kurulu üyelerine tebligat yapılmış ancak herhangi dosyaya herhangi bir cevap verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği bakımından husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalı bakımından ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davacının davalı iş yerinde güvenlik görevlisi olarak 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme esası ile çalıştığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme şeklinde çalışma şekline göre aylık 75 saat fazla çalışma yaptığı belirlemesiyle alacak hesaplaması yapılmış ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceği kabul edildiğinden, 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışma biçiminde, bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışıldığından,

haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla mesai sayılması nedeniyle, bu sistemde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat, takip eden hafta (4x3=) 12 saat fazla mesai yapmış sayılmalıdır. Yapılacak iş, belirtilen esaslar doğrultusunda hesaplanacak fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.