KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/7964 E., 2019/5584 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacı işçinin iş akdine haklı neden olmaksızın son verildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı Türkiye ... Bankası vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.,
2-Mahkemece hüküm altına alına ihbar tazminatının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş ise de ; ıslah ile artırılan kısma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.
3-Mahkemece hüküm altına alınan alacaklar üzerinden davacı yararına hesaplanan vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken "davalıdan alınarak" şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Belirtilen hususlar bozma sebebi ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/7964, K. 2019/5584, 11 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama