Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/12688 K.2018/10267

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01/10/2000 tarihinde davalılardan ... Gıda AŞ bünyesinde çalışmaya başladığını, 01/03/2012 tarihine kadar bu firmada çalıştığını, 1 Mart 2012 tarihinde tüm çalışanlarla birlikte davalı ... Şekerleme AŞ firmasına aktarıldığını, 30/06/2012 tarihinde de işten ayrıldığını, çalıştığı süreye ilişkin bir kısım ücret alacaklarının ödenmediğini belirterek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla mesai talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

I-Davalılar Temyizi Yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına ilişkin miktar 999,92 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL kapsamında kaldığından davalıların temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

II- Davacı Temyizi Yönünden

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının satış temsilcisi olduğu ve maaşı dışında performansa dayalı prim sistemi ile çalıştığı sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tanık beyanlarına göre haftada 5 gün 07.30-19.30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile cumartesi günleri ise 07.30-13.00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme ile toplam 57,5 saat çalışarak haftada 12,5 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiş ancak bordrolara göre ödenen prim miktarının hesap edilen fazla mesai ücretinden fazla olduğu belirtilerek fazla mesai ücret alacağının olmadığı görüşü bildirilmiştir.

Mahkeme de davacıya işverence performansına göre maaş dışında prim ödemesi yapıldığı, dolayısı ile yaptığı fazla çalışmayı prim ödemesinden yararlanmak için gerçekleştirdiği, hak ettiği primlerin bordroya yansıtılarak ödendiği gerekçesi ile fazla mesai ücret alacağını ret etmiştir.

Ancak işçiye, garanti ücrete ilaveten, bahşiş, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünun öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının prim içerisinde kaldığı kabul edilmelidir.

Bu halde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılmalı; prim miktarı üzerinden ödenmesi gereken fazla çalışma ücretinin belirlenmesinde, sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmeli; garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise normal şekilde (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılmalıdır.

Performansa dayalı prim sistemi ile çalışma satışa bağlı prim sistemi ile çalışma olduğundan mahkemece açıklanan hususlar dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti hesap edilip hüküm altına alınmalı iken yazılı gerekçe ile fazla mesai ücret talebinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.