Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/1279 K.2017/1181

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 6111 sayılı Kanun ile Karayolları Genel Müdürlüğüne devredildiğini, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediye Başkanlığı (İl Özel İdaresi), davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan toplu iş sözleşmesi ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebini yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin toplu iş sözleşmelere göre zaten yapıldığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davalının 6111 sayılı Kanun gereği kurumlarına devredildiğini, bu nedenle 2001 yılında yapılan hata yönünden kendilerine dava açılamayacağını bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, intibak işlemlerinin devir sırasında kurumlarınca doğru yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının derece kademe tespitinin doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, bozma sonrası hükme esas alınan 30.09.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının 2008 yılından itibaren olması gereken derecesinin 9 derece olarak kabul edilerek hesaplamaların yapılması hatalıdır. Zira davacı, Mayıs 2012 döneminden sonra bina ve mal bakıcısı olarak görevlendirilmiş olup işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine göre bu tarihe kadar alabileceği en yüksek derece 8, bu tarihten sonra ise 11 derecedir. Hesaplamaların bu hususlar gözetilerek yapılması gerekirken, bozma gerekleri yerine getirilmeksizin karar verilmesi ikinci kez bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan; yasal ilave tediye alacağı yönünden, davacı talebi dikkate alınarak yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken, bozma ilamına uyulduğu halde en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi isabetsizdir.

Sonuç: