Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/1528 K.2017/1384

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı ve birleşen davanın davalısı ... vekili, müvekkilinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, 2009 yılı Ekim ayı ve Kasım ayı aylık ücretleri, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş; işverence açılan karşı davanın ve birleşen davanın ise reddini savunmuştur.

Davalı-karşı ve birleşen davanın davacısı ... Çelik Döküm Metal Makine San. ve Tic. A.Ş. vekili, işçi tarafından açılan asıl davanın reddini savunmuş; karşı davasında, işçinin müvekkili işvereni zarara uğrattığını ileri sürerek, zararın işçiden tahsiline karar verilmesini talep etmiş; birleşen davasında ise, işveren tarafından işçiye iş avansı olarak yapılmış ödemelerin bakiyesi için icra takibi başlatıldığını, takibin haksız itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karşı dava hakkında ise hüküm tesis edilmemiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozmadan önceki hükümde, işverenin açtığı karşı davanın reddine karar verilmiştir. Bu yön bozma ilamında, bozma sebebi yapılmıştır. Bozmadan sonraki yargılamada ise, mahkemece karşı dava hakkında hüküm sonucu tesis edilmemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır.

Anılan sebeple, işverenin açtığı karşı dava hakkında; bozmadan önce verilen red kararının bozma kapsamı dışında kaldığı nazara alınarak, red hüküm sonucu tesis edilmeli, vekalet ücreti ve yargılama gideri hakkında da hüküm sonucu oluşturulması gerektiği hususu gözardı edilmemelidir.

3-İşverence açılan birleşen davada, işçiye toplam 15.019,32 TL avans verilmiş olduğunu, bu avansın, işçiden kesinti yapılması suretiyle bir kısmının geri alındığını, ancak işçiden kesilmiş toplam tutarın 8.420,65 TL olduğunu, işçinin bakiye (15.019,32 TL - 8.420,65 TL=) 6.598,67 TL daha borcu kaldığı iddia edilmiş ve bu amaçla işçiye karşı yapılmış icra takibine vaki itirazın iptali talep edilmiştir.

İşçi, birleşen davaya cevabında, işverenden alınan avans miktarını ve kesinti yapılması suretiyle geri ödenmiş miktarı doğrulamış; bakiye kalan kısım yönünden ise kendisinin 2009 yılının Ekim ve Kasım aylık ücretleri ile yıllık izin ücreti alacaklısı olduğunu belirterek alacaklı olduğu aylık ücret ve yıllık izin ücreti miktarların mahsup edilmesi gerektiğini beyanla, mahsup def’ini ileri sürmüştür.

Dosya kapsamına göre, işçinin 2009 yılı Ekim ve Kasım aylarına ilişkin alacaklı olduğu aylık ücret miktarı brüt 6.382,39 TL’dir. Yıllık izin ücretinde ise alacaklı olduğu miktar, brüt 4.830,00 TL’dir. İşverenin avanstan kaynaklı bakiye alacağı, yukarıda belirtildiği üzere net 6.598,67 TL’dir. Bu halde, mahsup def’i nazara alınarak, işverenin alacağından, öncelikle işçinin alacaklı olduğu aylık ücret miktarı, kalan bakiyeden de izin ücreti mahsup edilmelidir. Mahsup işleminde, brüt-net ayrımı gözden kaçırılmamalıdır. Neticeye göre bir karar verilmelidir. Mahkemenin yukarıda yazılı hususlara aykırı kabulleri hatalı olup, kararın bozulmasını gerektirmiştir.