Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26935 K.2020/1660

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacının fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; sunulan iş sözleşmesi ile tanık beyanlarının birbirlerini doğruladığı, buna göre gece ve gündüz vardiyasında günde 11,5 saat çalışma ve 2,5 saat ara dinlenmesi ile 9 saat çalışıldığı ve haftanın 6 günü mesai yapılması nedeni ile,

yasal çalışma süresi olan 45 saati aşan haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiş, bordroda gözüken ödemeler de mahsup edilerek bakiye kısmı hesaplanmış, Mahkemece de bu rapora itibar edilerek fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır.Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin "özel madde" başlığını 3.maddesinde çalışma saatleri düzenlenmiş olup, ilgili maddeye göre gündüz vardiyası 08.00-19.30 arası olup, 11.30 ile 13.00 saatleri arası yemek molası ve 15.45-16.45 arası dinlenme molasıdır.

Maddenin devamında ise gece vardiyasına ilişkin çalışma saatleri düzenlenmiş olup, buna göre gece vardiyası 20.00- 07.30 arası olup, 23.30 ile 01.00 saatleri arası yemek molası ve 04.00-05.00 arası dinlenme molasıdır. Bu düzenlemeye göre, Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi sözleşme maddesine göre de haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı sabittir.

Ancak ilgili sözleşmede belirtilen günlük çalışma saatleri ile aylık ücret miktarı dikkate alındığında, fazla mesai ücretinin, ücrete dahil olduğuna ilişkin bir anlaşmanın varlığını kabul etmek gerekir. Dairemiz uygulamasına göre bu anlaşma, yıllık 270 saat ile sınırlıdır. Buna göre, işçiye her ay ödenen ücret içinde, fazla çalışmaların bir kısmının da yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre.

270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. Ayda 4 hafta olduğuna göre haftalık fazla çalışma süresinin 5,5 saati aşması gerekir. Sonuç olarak davacının haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı, sözleşme dikkate alındığında haftalık 5,5 saatlik kısmın karşılığının ücret içerisinde ödendiği kabul edilerek, bakiye kısım hesaplanmalıdır.

3-Diğer bir husus davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır. Davacı, dosyaya sunduğu fesih bildiriminde açıkça ücretinin kanun ve sözleşme hükümlerine uygun olarak hesaplanarak ödenmemesinden dolayı, iş sözleşmesini 4857 sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi uyarınca feshettiğini bildirmiştir.4857 sayılı Kanun'un 24/II-e bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir.

Fazla mesai ücretinin belirlenmesine dair yukarıdaki anlatım dışında da, miktar düşük de olsa kabul edilen bir fazla mesai ücreti vardır. Miktarın az yada çok olmasının önemi olmayıp, alacağı çıkan işçi açısından bu husus iş sözleşmesine haklı nedenle son verme sebebidir.