Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33970 K.2017/19410

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/09/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesini sigortalılık süresi ve prim gün sayısı şartlarını gerçekleştirdiğinden emeklilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ücret ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsili istemiştir.

Davalı vekili, davacının 1994 yılında işe girdiğini, askere gidip gelerek çalışmaya 1999 yılından itibaren devam ettiğini, bu dönemlere ilişkin haklarını aldığından yeniden isteyemeyeceğini, davacının diğer arkadaşları ile işvereni kasten zarara sokmak için birlikte ayrıldıklarını ve birlikte başka işyerinde işe başladıklarını, ücretinin bankaya yatırlan ücret olduğunu, izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Bilirkişi tarafından 01/07/2010-17/08/2010 tarihleri arasında fazla mesai saati 144 saat olarak belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak bu tarihler arasında 6 hafta 5 gün bulunduğu anlaşılmakla bilirkişi tarafında belirtilen tarihler arasında belirlenen fazla mesai süresi hatalıdır. Hal böyle olunca Mahkemece verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.