KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/34441 E., 2017/17293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, ücret, yol ve yemek ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda; davacı tarafın kıdem tazminatına ilişkin olarak herhangi bir talebi olmamasına ve kararda da bu yönde bir hüküm kurulmamış olmasına rağmen “Kıdem tazminatına İş akdinin feshi tarihi olan 21/07/2009 den itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,” şeklinde kıdem tazminatı faizine yönelik olarak hüküm kurulması hatalıdır.
Diğer yandan, davacı lehine hükmedilen alacak kalemlerinin yer aldığı hüküm fıkrasının 1. bendindeki hüküm eksik verilerek davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ilişkin hüküm kurulmaması da hatalıdır.
Yukarıda belirtilenler bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/34441, K. 2017/17293, 11 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama