Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7143 K.2017/8672

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin güvenlik görevlisi olarak bulunduğu birimde iki kişi çalıştıklarını, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini belirterek anılan alacak kalemlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, işyerinde fazla mesai yapılmadığını ve yapıldığında da karşılığının ödendiğini, hafta tatillerinde çalışılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunu'n 3. maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Somut olayda, davacı işçi, tüm hafta tatillerinde çalıştığını belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının hiç hafta tatili yapmadan çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak tanık beyanlarına göre, aynı birimde davacı ile birlikte iki güvenlik görevlisi çalıştığı ve hafta içi bir gün vardiya değişimi sırasında dinlenme hakkının kullandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının yedi günlük zaman dilimi içerisinde yirmidört saat dinlenme hakkını kullandığı anlaşıldığından hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule görede, taktiri indirim dışında ispatlanamaması nedeni ile reddedilen alacak miktarı 422,00 TL olmasına rağmen karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine aykırı olarak davalı lehine, 422,00 TL yerine 250,00TL vekalet ücreti taktir edilmesi hatalıdır.