KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2018/13918 E., 2018/23830 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- İŞE İADE
Karar Metni
536 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından, davacının performansı ve davranışları sebep gösterilerek feshedilmiş ise de asıl sebebin sendikal sebep olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının iş aktinin işverence haklı veya geçerli bir sebebe dayanılarak feshedildiğinin işverence kanıtlanamadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe:
Somut olayda.
Mahkemece, davacının iş aktinin işverince haklı veya geçerli bir sebebe dayanılarak feshedildiği iddiasının işverince kanıtlanamadığından bahisle davacının işe iade talebinin kabülüne karar verilmesinde ve davacının iş akdine sendikal sebepler ile son verildiği iddiasıyla talep ettiği sendikal taleplerin ise; işverenin fesih hakkını işçinin sendikal hak ve özgürlüklerinden yararlamasını engellemek amacı ile kullandığına dair somut delil bulunamadığı gerekçisi ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 4857 sayılı İş Kanunun “geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları” başlıklı 21. maddasine eklenen ve işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ücret ile diğer hakların parasal olarak belirlenmesine dair 5. fıkrasının düzenlenme ve yürürlük tarihinin 12/10/2017 tarihi olması ve somut olaydaki dava tarihinin düzenlemenin yürürlük tarihinden önceki bir tarih olan 20/05/2015 tarihi olduğu gözetildiğinde ;davacının yasal süresi içinde başvurmasına rağmen iş verence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının ve davacının işe iade için yasal süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve
kararın kesinleşmesine kadar 4 aylık ücret ve diğer haklarının karar yerinde parasal olarak belirlenmesi isabetsizdir.
Sonuç: Belirtilen sebeple, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2018/13918, K. 2018/23830, 7 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama