Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/1853 K.2019/5944

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işçinin işçilik alacaklarını alamadığı için işten ayrıldığım bu nedenle fazlaya İlişkin haklarını saklı tutarak yıllık ücretli izin alacağı olan 100,00 TL, kıdem tazminatı alacağı olan 3.000,00 TL, fazla mesai alacağı olan 100,00 TL, resmi tatil alacağı olan 50,00 TL, dini bayram alacağı olan 50,00TL, hafta tatili alacağı olan 100,00 TL toplam 3.400,00 TL hakkın doğum tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi uygulanarak ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işçinin ibraname imzaladığını iddia ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının imzasınm bulunduğu ibranameye İtibar etmeyerek davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karan davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektİrici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukat Asgari Ücret Tarifesi 13. maddesi uyarınca reddedilen miktar yönünden davalı lehine 2.180,00TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: