Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10468 K.2016/10660

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, asker arkadaşı olan katılanlardan ...'in kardeşine cep telefonundan birçok altının bulunduğu fotoğraf göndermesi üzerine şikayetçi ...'in sanığı aradığı, altınların gerçek olup olmadığını sorduğu, sanığın da altınları Hacı isimli bir şahsın bulduğunu, 6.700 adet olduğunu, elden çıkaracaklarını söyleyip yardım istediği,

katılan ...'in de durumu akrabası olan katılan ...'e anlattığı ve birlikte Doğubayazıt'a geldikleri, sanık ...'e ait eve gittikleri, burada sanıkların 4.000 TL karşılığında numune olarak bir altını katılanlara verdikleri, altını araştırdıktan sonra gerçek olduğunu tespit etmeleri halinde 60.000 TL karşılığında 3.000 adet altın satın almak üzere sözleşip ayrıldıkları, katılanlar Yüksel ve ...'in durumu akrabaları olan katılan ...'ye de anlattıkları ve katılanların aralarında 55.000 TL toplayıp yeniden Doğubayazıt'a geldikleri, sanık ... ile buluşup 55.000 TL'yi verdikleri, altınları getireceğini söyleyerek ayrılan sanığın bir daha gelmediği,

böylelikle sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... müdafii ve sanık ...'in sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanıklar lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-)Sanıkların aynı fiille katılanlardan haksız menfaat temin olmaları karşısında haklarında TCK'nın 43/2 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması