Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10483 K.2016/10664

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ecza deposunun eleman aradığını, isterse kendisini de işe aldırabileceğini, bunun için diploma, askerlik tezkeresi gibi birkaç belgenin gerekli olduğunu söylemesi üzerine katılan ...'nin istenen belgeleri toparlayıp sanığa verdiği ve daha sonra katılan ...'nin arkadaşı olan diğer katılana da durumdan bahsettiği, onun da gerekli belgeleri temin edip verdiği, daha sonra sanığın işin olması için 250 TL vermeleri gerektiğini söyleyip katılanlardan bu parayı aldığı, birkaç gün sonra katılanların sanığın ofisine gittikleri, sanığın burada da 20 dakikalığına görüşmek için katılan ...'nin telefonunu istediği,

akşam çağırıp vereceğini söylediği katılanların ofisten ayrılıp akşam tekrar geldiklerinde sanığı bulamadıkları, böylelikle sanığın iki kez dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-)Sanığın aynı fiille katılanlardan haksız menfaat temin etmiş olması karşısında; hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,