Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11060 K.2016/10875

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bilgisayar tamircisi olan müştekinin iş yerine gelerek daha önce ... isimli bir şahsın tamir için bıraktığı bilgisayar hakkında, kendisini ...'ın kardeşi olarak tanıtarak, öncelikle tamir masrafını sorduğu, söylenen miktarı çok bularak tamirinden vazgeçtiklerini söyleyip bilgisayarı satmak istediğini belirttiği, bunun üzerine müşteki ile 350 TL karşılığında anlaştıkları, müştekinin 250 TL peşin para verdiği ve şüpheliden kimlik fotokopisini istediğinde sanığın arabadan kimliğimi alıp geleyim diyerek gittiği, bir daha da geri dönmediği,

bu suretle sanığın dolandırıcılık suçu işlediği sanık kabulü, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yapılan yargılamaya, toplanan delilleri ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,