Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11289 K.2016/11153

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanık ile bir arkadaşı aracılığıyla tanıştığı, 25/05/2011 tarihinde sanığın "Büyükşehir Belediyesinde tanıdıklarım var, ben de daha önce orada çalışmıştım, bir yeğenimi oraya girdireceğim istersen seni de oraya aldırayım" dediği, katılanın kabul etmesi üzerine sanığın nüfus cüzdanı sureti, adli sicil belgesi gibi bir takım belgelerle birlikte sağlık raporu alınacağından bahisle katılandan 100 TL aldığı, 03/06/2011 tarihinde yeniden buluştukları, bu kez sanığın masraf adı altında 170 TL alıp katılana "büyük ihtimal pazartesi işe başlayacaksın" dediği, aradan zaman geçmesine rağmen sanığın çeşitli sebeplerle katılanı oyaladığı, böylelikle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabule göre de ;

a-)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

b-) Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,